Bente naar Kenia (admin, 22-07-2010)
 | Hallo iedereen
Sommige weten het misschien al, sommige niet, maar ik ga sbc2000 verlaten. Ik heb ruim 13 jaar bij de zwemvereniging gezeten en heb het ontzettend naar mijn zin gehad. Nu is het tijd voor iets anders. Ik heb afgelopen juni mijn VWO diploma gehaald. Volgend jaar ga ik niet studeren maar ga ik voor minimaal een half jaar naar Kenia. |
Na een jaar lang voorbereidingen, bij verschillende organisaties ben ik uiteindelijk uitgekomen bij Jongeren en Missie. Januari dit jaar startten we met een grote groep jongeren die het doel hadden een langere periode te gaan meeleven in het zuiden. Gedurende 3 voorbereidingsweekenden zijn die doelen concreet geworden, hebben we een maatje gevonden waar we het avontuur mee aan durfde te gaan en hebben we een project gekozen.
Ik heb ook een maatje gevonden Sara Drenth. Zij is 17 jaar en heeft ongeveer dezelfde interesses als ik. Samen zijn wij op zoek gegaan naar een geschikt project voor ons. Uiteindelijk zijn we uitgekomen in Kenia, in de op 2 na grootste stad: Kisumu. Het project dat wij gaan bezoeken is Pandipieri. Het is een breed project dat zich inzet voor de kwetsbare mensen in de stad zoals straatkinderen, jongeren, mensen die leven met HIV. Wat onze rol in het project zal worden is nog niet afgesproken. Als wij op het project aankomen zullen de eerste 2-3 weken vooral in het teken staan van het bekijken van alle projecten en een keuze maken waar aan wij onze tijd willen besteden. Zoals het er nu uitziet lijkt het straatkinderen project ons het leukste. Er is een opvang voor straatkinderen, de kinderen verblijven op een compound en krijgen structuur terug in hun leven, ook wordt er contact gezocht met de ouders om te proberen de kinderen en de ouders weer bij elkaar te brengen. Wat onze rol daar zal zijn is het organiseren van creative dingen voor de straatkinderen. Daarbij moet je denken aan spelen, sport, toneel etc.
15 september is the big day! Dan vlieg ik samen met Sara naar Nairobi en gaat ons avontuur echt beginnen! Tot die tijd ga ik nog werken om het laatste geld bij elkaar te sparen. Naast de het geld voor mijn verblijfskosten, wil ik ook wat geld bij elkaar sparen om ter plekke wat te kunnen betekenen. Waar het geld precies naar toe gaat kan ik nu nog niet zeggen, simpel weg omdat ik nog niet precies weet wat ik ga doen en daar wil kijken waar er hulp nodig is of wat ik mooi vind om te steunen. Wat ik wel met zekerheid kan zeggen is dat het geld naar de mensen in Kenia gaat. Om toch een paar voorbeelden te geven van wat er met het geld gedaan kan worden heb ik voorbeelden van mensen die al weg zijn geweest en zich hebben ingezet voor bijvoorbeeld straatkinderen.
Er is een koppel geweest die verschillende kinderen hebben gesponsord door het schoolgeld van kinderen te betalen. Dit waren kinderen die terug naar hun ouders gingen en een ander leven willen opstarten dan op de straat. Ze hebben zo een kind de mogelijkheid gegeven om naar school te gaan, iets wat die ouders de kinderen nooit hadden kunnen bieden.
Een ander voorbeeld waren jongeren die een sportdag hebben georganiseerd met spelletjes zoals voetbal, zaklopen, eieren overbrengen met een lepel. De kinderen kregen iets te drinken en iets te eten en hebben een hele leuke dag gehad.
Een laatste voorbeeld is iemand die het dak heeft gerepareerd van de compound waar Sara en ik ook naar toe gaan. Er was een lekkage en de organisatie had niet genoeg geld om het te repareren en toen heeft het koppel daar besloten het te repareren en ze hebben tevens later ook nog de nursery school opgeknapt door het een leuk kleurtje te geven.
Dit zijn slechts voorbeelden van dingen die mensen al hebben gedaan. Het zijn voorbeelden van uitgaven die je van te voren niet kan plannen. Daar wil ik graag geld voor inzamelen en dan ga ik in Kisumu kijken wie, waar en waarvoor er geld nodig is.
Ik wil jullie hierbij vragen om mij hierbij te helpen. Ik heb een speciale rekening geopend waar geld opgestort kan worden dat uitsluitend bedoeld is voor dit soort voorbeelden. Als jullie mij hierbij willen helpen maak dan geld over naar het rekening nummer: 50.92.34.542 ten naam van Bente van Gennep. Jullie zijn nergens toe verplicht en ook als je besluit niks te doen zijn we nog even goede vrienden! Ook elk bedrag is welkom! Maar nogmaals voel je nergens toe verplicht!
Willen jullie mijn ervaringen volgen of zien wat er met het geld gebeurd kijk dan zo nu en dan op mijn weblog:
http://benteinkenia.waarbenjij.nu/
Ik zou het ook leuk vinden als je zo nu en dan en berichtje achter laat!
Groetjes Bente van Gennep
|
|
World Sports Festival 2010 (admin, 12-07-2010)
Vanmorgen zijn we teruggekomen van een onvergetelijke reis naar Wenen.
De reis begon op donderdagochtend 1.00 uur, wat een tijd!!!
Na een lange, maar gezellige busreis, kwamen wij om half 4 ’s middags in Wenen aan. |
Eerst aanmelden, de ouders (lees fans) naar het hotel en de zwemmers,coaches en nog meer fans naar de Hostel.
Daar aangekomen werden de kamers verdeeld, de tassen uit gepakt en de hele verdieping werd oranje versierd, zelfs met het meegebrachte oranje toiletpapier.
Er werd opgefrist , daarna werden de speciaal gemaakte T-shirts uitgedeeld en we gingen naar het hotel voor de avondmaaltijd.
Daarna feest met karaoke, waar onze zwemmers flink aan meededen. Deze avond werden de eerste contacten gelegd met de Amerikaanse volleybalsters. Lekker met zijn allen volleyballen op het gras.
Terug in de hostel, was het nog even gezellig, maar de lange busreis en bijna slapeloze nacht, zorgde ervoor dat iedereen redelijk op tijd ging slapen.
De volgende ochtend even wat uit kunnen slapen, er was nog geen wedstrijd. Na wat inkopen gedaan te hebben, vooral anti-muggenmelk, want we werden flink gestoken, met dikke enkels en flinke jeukende bulten als gevolg, konden we gaan lunchen.. Vlees van de BBQ en dat vlak voor de wedstrijd (was niet zo’n handige keus).
Na de lunch dan eindelijk tijd voor onze eerste serie wedstrijden.
We waren verbijsterd over de staat van het zwembad, geen ruimte voor onze fans!!!!
Geen banken voor de zwemmers…….maar wij zijn niet voor niets Hollanders…overal werden bankjes vandaan gehaald, zodat we toch konden zitten.
We kregen 1 programma voor 4 caoches en 31 zwemmers, niets voor de fans.
Het is even behelpen, maar ook dat is goed gekomen.
De staat van de startblokken was zodanig,dat deze met duck-tape vastgeplakt waren en zo scherp en glad waren, dat verschillende zwemmers sneetjes in hun vingers hadden en Jari, Robert en Kathy beide bij de start bijna een doodsmak maakten, doordat zij uitgleden. Maar dit zijn maar bijzaken, de gezelligheid stond voorop en dat was het!!!!!
Na de wedstrijd gauw eten en opstellen voor de grote opening. Deze avond zullen we zeker nooit vergeten, het was vooral SBC die de sfeer erin bracht met zang en geroep. Vele landen wilden met ons op de foto en het was één groot feest op het verzamelveld. Daarna de grote opkomst met het Wilhelmus, waar wij allemaal uit volle borst aan mee zongen.
Onze fans op de tribune, ook onze buschauffeur Jack was van de partij, lieten goed van zich horen. Op de tribune ging het feest door en uit respect voor de Spaanse sporters en het thuisland Oostenrijk, ging iedereen van SBC staan en klappen. We werden nog getrakteerd op optredens en vuurwerk.
Daarna ging het feest tot in de kleine uurtjes door in het Hostel. En dan valt het niet mee,als je de volgende ochtend om 7.00 uur door Bart wordt wakker gebonsd om te gaan ontbijten. Om 8.00 uur moest er ingezwommen worden.
We zouden deze middag met onze eigen bus naar Wenen gaan, onze buschauffeur wilde ons zelf brengen, maar er was een pauze in de wedstrijd gelast, zodat we toch pas rond half 5 klaar waren met de wedstrijd. Velen waren terecht teleurgesteld, maar het is niet anders. Dan nog maar voor het eten naar het winkelcentrum om drinken en eten voor de terugweg in te slaan. Na het eten was het tijd voor de players party. Er werd flink gedanst.
Terug in de Hostel, moesten de zwemmers naar hun eigen kamers, want er moest toch even bij geslapen worden. Hoewel achter verschillende deuren nog wel geklets werd en DVD gekeken werd, gingen de meeste toch redelijk snel slapen. Alleen hadden sommige jongens andere plannen, maar die werden doorzien door Bart en mij. Helaas mannen, het kan niet altijd feest zijn.
Zondag dus weer vroeg op om te ontbijten en de tassen inpakken en alles opruimen.
De 400m zwemmers hadden geluk, die hoefden niet te helpen. Maar vele handen maken licht werk en met z’n allen was de klus snel klaar. Het was nog even zoeken naar de laatste sleutel, maar deze kwam in een tas tussen de vuile kleding gelukkig tevoorschijn.
Daarna de laatste series van het zwemprogramma met een afsluitende 8x50m vrij,waar wij met 4 team aan meededen ,met dank aan Rosemarijn (enige andere Nederlandse zwemster). We hebben de organisatie bedankt door “Houdoe en bedankt” te zingen, ze wisten niet wat ze overkwam en konden het zeer waarderen.
Daarna nog een groepsfoto en toen ontkwamen wij er niet aan: wij gingen te water.
Daarna gauw douchen, eten, bus inladen en onderweg naar Duitsland, waar we de WK finale mochten kijken ( iom de busmaatschappij, nog bedankt) Helaas niet gewonnen.
Zo kwamen we om 7.15 uur weer in Breda aan.
We kunnen terugkijken op een paar geweldige dagen, waar vooral plezier vooropstond en niet de prestaties. Er is door sommige zwemmers goed gezwommen, maar ook door sommige, zoals ze zelf zeggen, belabberd gezwommen. We hebben een heleboel medailles binnengehaald en het Wilhelmus werd voor Claudia gespeeld.
Maar vooral hebben wij bij de organisatie van Het WSF een onvergetelijke indruk achter gelaten voor ons sportieve en gangmakend gedrag en daar werden we voor bedankt.
En wat een plezier hebben we gehad. Jongens en meisjes, ik heb genoten van jullie. Jullie zijn een geweldige groep
We zijn het er over eens: volgend jaar weer!!! En dat telt voor buschauffeur Jack, ook hij wil ook terug.
Groetjes Sylvia
|
|
Uitnodiging Kamp 2010 (admin, 20-06-2010)
 | Beste SBC- leden,
Kamp 2010 gaat een SUPER kamp worden! En jij kunt erbij zijn! Ben jij 7 tot 17 jaar, geef je dan nu op voor dit onvergetelijke weekend! Het kamp wordt georganiseerd in de herfstvakantie; van vrijdagmiddag 22 oktober tot en met zondagavond 24 oktober. De locatie van het kamp houden we zoals altijd nog even geheim!
Je kunt NU opgeven voor dit doekamp. Download het invulstrookje, vul het in en lever het in bij je train(st)er. Wees er snel bij, want vol = vol! Na het inleveren van het strookje krijg je vanzelf per mail meer informatie toegestuurd.
Schoolvakanties
Omdat de herfstvakantie niet voor alle scholen gelijk valt is het mogelijk om op vrijdag al om 17.00 uur te komen wanneer je vrij bent van school of om zondagavond eerder opgehaald te worden wanneer je de volgende dag naar school moet. Het wordt dus een ‘flexibel kamp,’ maar zeker even gezellig!
Kosten
De kosten van het kamp bedragen dit jaar € 49,95 per deelnemer. Wanneer er per gezin meerdere deelnemers zijn, betalen de volgende deelnemers € 45,00 p.p. De betaling volgt na de inschrijfperiode en zal geschieden via automatische incasso. Wil je graag anders betalen? Laat het ons dan weten via doekamp@mysbc.nl en wij nemen contact met je op!
SUPER groeten, de kampcommissie
|
|
|
